Mallorca była wyspą wina na długo przed przybyciem pierwszego turysty. W XIX wieku eksportowała wino do całej Europy, dopóki filoksera nie zniszczyła niemal wszystkiego. To, co dziś trafia do butelek, jest efektem ponownego odkrycia, które na dobre zaczęło się dopiero w latach 90.
Dwa regiony, dwa charaktery
Mallorca ma dwie chronione nazwy pochodzenia. Dzieli je niespełna 40 kilometrów, a mimo to powstają w nich bardzo różne wina.
D.O. Binissalem: struktura i korzenność
Starszy z dwóch regionów leży w głębi wyspy, osłonięty od północy przez Serra de Tramuntana. Gleby są wapienne, a noce chłodniejsze niż na wybrzeżu.
Efektem są czerwone wina z charakterem: dojrzała wiśnia, suszone zioła, zdecydowane taniny, często dojrzewające w dębowych beczkach. Kto lubi Rioję, znajdzie tu najbardziej znajomy punkt wyjścia. Przepisy wymagają minimalnego udziału wyspiarskiego szczepu Manto Negro, co czyni te wina niepowtarzalnymi.
D.O. Pla i Llevant: owoc i sól
Region na wschodzie wyspy został uznany dopiero w 1999 roku. Jest bardziej płaski, cieplejszy i bliżej morza. Wina są łatwiejsze w odbiorze, bardziej owocowe i często mają słoną nutę, którą czuć na języku.
Tu więcej się eksperymentuje: międzynarodowe szczepy obok miejscowych, wina pomarańczowe, butelkowanie bez filtracji. Ciekawscy szybciej znajdą coś dla siebie na wschodzie.
Szczepy, które występują niemal wyłącznie tutaj
Manto Negro to najważniejszy czerwony szczep wyspy. Daje miękkie, korzenne wina o umiarkowanej kwasowości i wyraźnej ziołowej nucie. Nie jest szczególnie taniczny, za to wcześnie gotowy do picia.
Callet to jego bardziej elegancka siostra. Jaśniejszy kolor, delikatniejsza struktura, w najlepszym wydaniu niemal burgundzka. Długo był niedoceniany, dziś opiera się na nim kilka z najlepszych win Mallorki.
Prensal Blanc, zwany też Moll, to główny biały szczep. Nadaje ciało i delikatną nutę cytrusów, a kwasowość nie kłuje. Właśnie dlatego tak dobrze pasuje do kuchni śródziemnomorskiej.
Jakie wino do jakiej potrawy
Do tapas, wędlin i młodego sera pasuje młode czerwone wino z Mallorki bez wpływu drewna, schłodzone do 15 stopni. Do jagnięciny, potraw duszonych i dojrzewającego sera sięgnij po Crianzę z Binissalem.
Do grillowanej ryby, owoców morza i tortilli pierwszym wyborem jest białe wino z Mallorki, dobrze schłodzone do 8–10 stopni. A gdy danie staje się pikantne, na przykład paella czy grillowane warzywa z papryką, wino różowe z Mallorki sprawdzi się lepiej niż jakiekolwiek białe.
Dlaczego rzadko znajdziesz te wina w supermarkecie
Powierzchnia upraw na wyspie jest niewielka, a duża część produkcji jest wypijana bezpośrednio na Mallorce. Wiele bodeg produkuje zaledwie kilka tysięcy butelek z jednego rocznika. Na eksport do dużych sieci handlowych to po prostu za mało.
Dlatego nawet osoby, które od lat jeżdżą na wyspę, często znają tylko wina z hotelowej restauracji. Cały nasz wybór znajdziesz w kategorii Wino z Mallorki.
Transport i przechowywanie
Wszystkie butelki wysyłamy w zabezpieczających wkładkach. Po dostawie wino powinno odpocząć dwa–trzy dni, zanim je otworzysz. Transport mu nie szkodzi, ale tuż po nim wino wydaje się bardziej zamknięte, niż jest w rzeczywistości.
Przechowuj je w pozycji leżącej, w chłodnym i ciemnym miejscu. Większość win z Mallorki jest przeznaczona do picia za młodu i najlepiej wypić je w ciągu trzech do pięciu lat.
Komentarze: 0